Archief van ‘De dekking’

De dekking

De dekking

Wanneer de teef ‘dekrijp’ en dus op haar hoogtepunt is kan zij naar de reu gebracht worden.
Het is aan te raden voor een jonge onervaren teef een ‘ervaren’ reu te gebruiken want teven kunnen namelijk (ook al zijn ze dekrijp) nogal eens flink uithalen naar een reu.
Een jonge reu zou hierdoor zijn eerste dekpoging wel eens kunnen staken.
Daarentegen is een ‘ervaren’ teef die goed staat de beste partner voor een jongeling.
De teef gaat altijd naar het adres van de reu en niet andersom.
De teef voelt zich op eigen terrein soms te sterk en zou de reu kunnen weigeren.
Een teef kan sowieso een reu weigeren omdat ze hem niet mag.
Dit kan zo hardnekkig zijn dat er geen andere keus op zit als elders naar een aantrekkelijker reutje uit te kijken!
Daarnaast komt het regelmatig voor dat een reu de teef niet wil of kan dekken.
De redenen hiervoor kunnen van verschillende aard zijn;

     – De reu is vroeger gestraft geweest voor ‘dek neigingen’.
     – De teef is dominant over de reu.
     – De reu heeft geen of te weinig ervaring.
     – De teef is angstig en bijt de reu veel.
     – De omgeving is afleidend of bedreigend (andere reuen vlakbij).
     – De eigenaar is te dominant over de reu.
     – De reu is bang voor de eigenaar van de teef.
      – De reu vindt het niet fijn als de teef vastgehouden wordt.
      – De reu heeft juist steun nodig van eigenaar of vasthouden teef.
      – De teef is niet goed op haar hoogtepunt.

Soms wil het wel eens gunstig zijn als de reu en de teef een tijdje alleen met elkaar kunnen zijn en dan kan een spontane dekking vaak het gevolg zijn.
Bij het vasthouden moet de teef blijven staan waarbij één hand onder haar buik gehouden wordt.
De staart van de teef moet vanzelf opzij gaan, dit is bovendien een teken dat ze dekrijp is.
Als hier te veel bij geholpen moet worden dan is het meer een geforceerde dekking en is de kans dat er niet opgenomen wordt erg groot.
De reu zal op de teef klimmen en enkele korte stotende bewegingen maken.
Het moment dat de penis de vagina binnengaat is voor de meeste teven wat pijnlijk.
Ze piepen of gillen even en willen zich juist dan losrukken.
Het is belangrijk dat ze net op dat moment even goed vastgehouden wordt. (dit komt vooral voor bij teefjes die voor de eerste keer gedekt worden)
Als de reu stil hangt is de eigenlijke dekking gelukt waarna er een ‘koppeling’ gaat plaatsvinden.
De penis van de reu bevat twee organen (zwellichamen) die na een dekking sterk opzwellen.
Tevens sluiten de kringspieren van de teef zich waardoor de honden ‘vast zitten’.
De reu draait zijn achterpoot over de teef en komt zo ‘gekoppeld’ te staan.
D.w.z. reu en teef staan met hun achterhand aan elkaar vast.
De duur van deze houding kan variëren van 15 tot 60 minuten.
Tijdens deze periode is het verstandig reu en teef vast te houden omdat ze anders al lopend in rare kronkels kunnen geraken.
Bij reuen en teven die beide ervaren zijn gebeurt in den regel niets bijzonders, zij blijven gewoon rustig staan.
Een goed geslaagde dekking hangt niet af van het wel of niet gekoppeld staan.
Er zijn geslaagde dekkingen bekend waarbij geen koppeling plaats heeft gevonden.
Evenzo zijn er dekkingen waarbij wel een koppeling plaatsvond maar de teef uiteindelijk niet drachtig bleek te zijn.